Lukas 1:28-30: ‘’En toen de engel bij haar binnengekomen was, zei hij: Wees gegroet, begenadigde. De Heere is met u. U bent gezegend onder de vrouwen. Toen zij hem zag, raakte zij in verwarring door zijn woorden, en zij vroeg zich af wat de betekenis van deze groet kon zijn. En de engel zei tegen haar: Wees niet bevreesd, Maria, want u hebt genade gevonden bij God.’’

Begenadigd

Maria, een gewoon meisje uit een gewoon dorp. Geen titel, geen status, geen positie die haar boven anderen uit deed steken. Toch verschijnt juist bij háár een engel met een onverwachte groet: ‘Gegroet, begenadigde, de Heer is met u. U bent gezegend onder de vrouwen’. Zij, begenadigd? Zij, als jonge ondertrouwde vrouw?

Maria schrok en raakte in verwarring en ergens is dat misschien wel het meest herkenbare in dit hele verhaal. Wie zou er niet schrikken wanneer God ineens zó dichtbij komt? De engel zag haar reactie en nog vóór hij verder ging met zijn boodschap sprak hij de woorden ‘Wees niet bevreesd’, pas daarna volgde de boodschap die haar leven volledig zal veranderen. Maar dat juist deze woorden eerst werden uitgesproken, dat laat zoveel zien van Gods trouw! Wanneer Hij iets vraagt of een opdracht geeft die ver buiten het bekende ligt, verzekert Hij Zijn kinderen ervan dat ze niet bang hoeven te zijn omdat Hijzelf erbij is.

En wat ik dan zo bijzonder vind is dat het wonder van Maria’s begenadiging niet ligt in haar uitzonderlijkheid, haar prestaties of status, maar in haar eenvoud. God kiest geen mensen die zichzelf indrukwekkend vinden; Hij kiest het gewone om iets groots te doen. Hij kiest mensen die schrikken, die twijfelen, die zich klein voelen, mensen zoals wij. En Hij geeft precies wat nodig is om de opdracht te kunnen dragen, Hijzelf zal leiden en voorzien.

Ook nu leven wij in adventstijd. Niet alleen onderweg naar kerst, maar ook in de ‘grote Advent’: de tijd waarin we ons voorbereiden op Christus’ wederkomst. De tijd waarin God Zijn werk voortzet door gewone mensen heen. Maria werd geroepen voor een unieke en wonderlijke taak, maar Zijn plan stopte niet bij haar. Tot de dag dat Hij terugkomt, vraagt Hij ook ons, gewone mensen zoals u en ik, om mee te bouwen aan Zijn Koninkrijk. En ook aan ons klinkt die bemoediging: ‘Wees niet bang’. Niet bang voor wat Hij vraagt, niet bang om tekort te schieten, niet bang om klein te zijn. Want wie door God wordt aangesproken, staat nooit alleen.

Moge deze adventstijd ons vervullen met hetzelfde verlangen als Maria: het vertrouwen dat God weet wat Hij doet, ook wanneer het té groot voelt en het diepe besef dat Hij ook vandaag de dag gewone mensen begenadigt om Zijn licht te dragen in een wereld die zoveel gebrokenheid en duisternis kent.

Elloise Wakker