Lukas 1:38: ‘’Maria zei: Zie, de dienares van de Heere, laat met mij geschieden overeenkomstig uw woord. En de engel ging van haar weg.’’
Dienares
Stel je voor dat er een engel verschijnt die zegt dat je de zoon van God gaat dragen. Zou je dan zeggen: laat er met mij geschieden wat u hebt gezegd? Of zou je lachen, bang zijn, zo erg schrikken dat je bijna flauwvalt?
Opgroeiend in een Joods gezin zou Maria hebben geweten van de voorspelde Messias, de langverwachte Redder van de wereld. Maar ze had zich waarschijnlijk nooit kunnen voorstellen dat die eeuwenoude voorspellingen vervuld zouden worden in het leven, de dood en de opstanding van haar zoon – die ook de Zoon van God is.
Ik heb Maria altijd als een sterke vrouw gezien. Door Lukas 1vers 38 komt dat weer naar voren. Geen gemaar, geen tranen of schrik, maar een sterk antwoord. Net als hoe we het bidden: Uw wil geschiede.
Of zeggen we dat maar zonder erbij na te denken? Een gebed dat ‘normaal’ is. Staan we er wel bij stil? Stellen we ons wel op als een dienaar, met Jezus als onze meester? Dienen wij wel en zeggen we ‘uw wil geschiede’ of zeggen we net als een kind ‘jahaaa, dat doe ik zo wel’? We weten allemaal dat het er dan niet van komt.
Wat betekent het überhaupt om een dienaar te zijn? God heeft ons gezegd onze gaven te gebruiken om zijn Woord te verspreiden, een licht voor deze wereld te zijn. Wij moeten antwoorden als Hij ons roept, en Hij roept je echt! Wij zijn alleen doof geworden. Wij vragen eerst honderd vragen, we denken na over wat voor effect het op ONS heeft. Wij zijn geen Maria’s of discipelen, wij zijn de kinderen die zuchtend ‘jahaaa, dat doe ik zo wel’ zeggen.
“Zonder twijfel is het dienen van God iets wat haast niet te begrijpen is” (1 Timotheüs 3:16, BB).
Ik kwam deze tekst tegen in een lesplan en vond het mooi aansluiten. Want wij hoeven het ook niet te begrijpen. Hij heeft een plan en dat moeten we uitvoeren. We moeten God bidden om dienaren te worden. We moeten vragen of Hij ons wil leiden en of Hij ons wil leren om niet eerst aan onszelf te denken. Ik bid dat we, als God ons roept, ‘Uw wil geschiede’ kunnen zeggen.
Demi Kapitein