De kerk zonder muren…

De kerk zonder muren… Het is zondagochtend en in de verte hoor ik de klokken luiden van een kerk. Ver van het vertrouwde Urk doen die ook hier hun uitnodigende werk. Om eerlijk te zijn hadden we op zaterdag al even zoekend om ons heen gekeken. En op loopafstand was

Lees verder...

De kerk komt op het laatst…

De kerk komt op het laatst… Op vakantie in Italië kwam ik in het kustplaatsje Caorle een bijzonder kerkje tegen. Helemaal aan het einde van de boulevard stond het daar, eigenlijk best wel afgelegen. Het leek wel alsof het mij iets wou vertellen, zie mij hier nu staan, ver weg

Lees verder...

Waar blijven de mannen?!

Soms krijg ik het idee dat geloof op Urk een vrouwenzaak aan het worden is. Een zaak die de mannen aan de vrouwen uitbesteden. Laat ik een aantal voorbeelden noemen. De laatste jaren gebeurt het geregeld dat een vrouw zich meldt die wel een dienst zou willen op haar trouwdag.

Lees verder...

Blut in de kerk

Op de lare komt het nog wel eens voor dat een catechisant de groene collectebus doorgeeft zonder er iets in te gooien. Als ik er een scheef hoofd bij trek, kun je allerlei reacties verwachten (de Urker jeugd is over het algemeen niet op zijn mond gevallen): ‘De volgende keer

Lees verder...

Vrijwilligers bedankt!

Vrijwilligers bedankt! Het jaar loopt alweer ten einde en de kerstpakketten zijn alweer besteld. Eigenlijk zou je iedereen die zich het afgelopen jaar voor de kerk heeft ingezet, wel een pakket willen geven. Zoveel ambtsdragers, mentoren, schoonmakers, broeders en zusters die zich op zoveel verschillende manieren inzetten. Geweldig! De meesten

Lees verder...

‘Ik’ in het gebed

Geregeld hoor ik anderen bidden. Dat kan zijn in de consistorie of bij het openen van een vergadering. Daarnaast woon ik geregeld bidstonden bij. Bij al die gebeden die ik aan­hoor, valt mij een ontwikkeling op. Iets dat ik voorheen niet zo hoorde. En dat is dat mensen steeds vaker

Lees verder...

Weer een jaartje erbij…

Sommige mensen vieren hun verjaardag niet. Ze zijn te druk, weten niet met wie, of het afgelopen jaar bracht veel verdriet. Ze hebben zo hun redenen voor geen taart, geen visite, geen cadeaus en geen verjaardagslied. Deze dag gaat dit jaar helemaal aan hen voorbij want ze vieren het immers

Lees verder...

Help, een hooligan!

Om eerlijk te zijn, ik had er nog nooit eerder één ontmoet. Dit zal alles te maken hebben met het feit dat betaald voetbal mij niet zoveel doet. Het is gewoon niet mijn ding, dat kan toch zo zijn? De sport beoefenen of bekijken ervaar ik nou niet echt bepaald

Lees verder...

Column

In de achterliggende tijd heb ik moeten nadenken over een beroep. In het woord ‘beroep’ gaat het woord ‘roeping’ schuil. En daarmee de gedachte dat God Zelf de predikanten een plek wijst in een gemeente. ‘Roeping’ is een begrip dat vooral met werkers in de kerk te maken heeft. Tenminste:

Lees verder...

Een Urker, die is zo verwind

Mins ik goon ier nooit maar weg… wie ier niet woent èt zo’n pech… ik bin bleede dat ik ier ebeuren bin, want een Urker die is zo verwind. Bij het zingen van dit lied (of het Urker volkslied: wie er is die blift er al) bij gelegenheden als Koningsdag

Lees verder...