Column: Het gevallen steekje…

Het gevallen steekje…

Ach zei de hoog bejaarde vrouw ik heb een steekje laten vallen en ik heb nog wel gezocht. Ik heb overal gekeken, niet dat het echt baten mocht… Ik heb het steekje nergens kunnen vinden alsof het nooit had bestaan. Er zat niets anders op dan zonder het steekje verder te gaan.

Kom op moeder, zit er maar niet teveel over in. Terugdenken over hoe het was heeft echt geen zin. Als ik stil zou moeten staan in het leven bij al die steken die ik heb laten vallen. Het zou mijn levensvreugde overschaduwen, het zou mijn leven echt vergallen. Nee hoor, dat wat u mij hebt doorgegeven, daar ben ik op mijn eigen manier mee aan de slag gegaan. Het oude patroon heb ik niet in haar geheel gevolgd, ik koos er bewust voor om sommige steken over te slaan.

De oude hoogbejaarde vrouw schudde haar hoofd en mompelde zacht. Dat had je niet moeten doen maar ik had het al wel verwacht…

Lieve Oma ik heb nog even voor u gekeken zei het kleinkind maar ik vond hem niet. Ik weet eigenlijk ook naar wat ik naar zoeken moest maar heb maar geen verdriet. Tijden veranderen en die gevallen steek had waarschijnlijk toch niet zo veel waarde. Het was mijn moeder zelf die ook niet alles bewaarde. Zij gaf immers de dingen door op haar manier. En daarom kom ik nu tot dit patroontje hier. Ook ik heb het aangepast aan deze tijd en dingen weggelaten. Het is veel luchtiger geworden. Veel moderner, kijk maar, met allerlei zelf op te vullen gaten….

Ach kind maar het lijkt nu in de verste verte niet meer op hoe het ooit was… Ik weet zeker dat wat jij er nu van hebt gemaakt, dat ik het niet meer pas. Terwijl toen ik het doorgaf, was het tijdloos, het was iets van alle tijd. Maar moet je eens kijken wat er van over is gebleven, ik herken het niet eens meer mijn kleine meid…

Het achterkleinkind kwam zojuist de kamer binnen gelopen van het bejaardenhuis. Waar heeft u het toch over, over wat u hebt proberen mee te geven. Want zoals ik het nu zie, is daar voor mij maar weinig van over gebleven. Ik ben van de generatie die zelf mag kiezen, ik heb nooit een patroon gekregen. Ik doe maar wat en als het goed voelt dan is het goed. Ik zou niet eens weten hoe ik met een patroon werken moet.

Kijk mijn lieve achterkleinkind en dat is begonnen met die steek ik ooit vallen liet. En als ik dan kijk hoe de generaties daarna er mee verder zijn gegaan, dan doet mij dat veel verdriet. Wat ooit een deken was om velen te warmen in het leven. Daar is een heel klein sjaaltje voor om de nek van over gebleven…

Oma gaat dit over een breiwerkje of probeert u ons iets anders mee te geven? Mijn lieve kinderen ik brei al jaren niet meer, ik heb het over jullie geloofsleven! En zacht zuchtte de oude vrouw, al ben nu ik nu aan het einde van mijn leven. Het originele patroon kan ik jullie nog wel meegeven. En toen de hoogbejaarde vrouw voor het laatst haar ogen sloot. Zag haar nageslacht het pas, er lagen drie bijbels op haar schoot…

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

Print your tickets