Column: Het kleine raampje…

Het kleine raampje…

Er was eens in iemands leven een heel klein raampje, het ging maar moeilijk open, het klemde een beetje, vaak zat het dan ook dicht. Hoewel het binnen nog wel eens donker kon zijn, was het kleine raampje toch daar met haar licht. Zo kon het gebeuren dat er iets van buiten zomaar naar binnen scheen. Het was was dan ook dat licht dat ervoor zorgde dat de duisternis voor even verdween.

Om naar buiten te kijken door het raampje moest de mens toch echt wel op haar tenen gaan staan. Zo kon het nog wel eens gebeuren dat er zomaar weer een aantal dagen voorbij waren gegaan. Dat de wereld daar buiten geen enkele blik werd gegund. Eerlijk gezegd snap ik niet zo goed dat je als mens met zo’n klein raampje leven kunt. Zo naar binnen toegekeerd zonder oog te hebben voor alles wat daar buiten is. Laten we eerlijk zijn, mensen lopen op die manier nogal wat mis. Voor sommigen moet alles passen in het kamertje van ik, vooruit met één raampje naar de wereld daar buiten. Maar ik ben degene die het raampje kan openen en ook als ik het wil, snel weer kan sluiten.

Sommige mensen kiezen er bewust voor, ze knijpen hun beide ogen stijf dicht. Ze krijgen niet veel mee van die grote boze wereld die daar buiten ligt. Ook wel begrijpelijk want daar buiten in die wereld is nogal wat aan de hand. Laat ik het maar buiten houden want wat binnen gebeurt heb ik zelf nog enigszins in de hand.

Nogmaals heel begrijpelijk de wereld is volop in beweging vandaag de dag. U zou nog schrikken als u dit allemaal door het raampje zag. Maar dit raampje heeft ook een omgekeerde functie in het leven. Wat van binnen bij u leeft kan namelijk ook aan de wereld worden meegegeven. Kan het raampje niet van binnen naar buiten gaan schijnen met het licht? Of houdt u liever de gordijnen dicht?

De wereld, het is nu niet zoals God het ooit had bedoeld. En in de anderhalve meter samen leving van nu is het zo belangrijk dat Zijn liefde wordt gevoeld. We zijn hier niet alleen maar zijn aan elkaar gegeven. Als kinderen van één Vader hebben we een opdracht, we moeten omzien naar de ander in het leven. Hij roept ons op om te delen van wat wij mochten ontvangen uit genade van Hem. Dus zet uw raampje, hoe klein misschien ook, maar wagenwijd open voor de ander, laat schijnen uw ontvangen licht en laat maar horen uw stem. Zo kan zichtbaar worden voor de ander wat er bij u van binnen leeft. Wat zou dat toch mooi zijn als kleine raampjes open gaan en een ieder dit aan de wereld geeft…

En weet u wat, u kan en hoeft het niet alleen te doen, dat is immers de belofte die u in de Bijbel leest. Hij gaf ons namelijk De Helper, Zijn eigen Geest.

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

Print your tickets