Column: Onderweg zijn…

Onderweg zijn…

Onderweg zijn en toch niets opmerken van wat er om je heen gebeurt. Onderweg zijn zonder het in de gaten hebben, dat de lente de wereld weer kleurt. Onderweg zijn zonder oog te hebben voor de hoop die voor je ligt. Onderweg zijn met je beide ogen stijf dicht.

Onderweg zijn maar het gevoel hebben stil te staan. Onderweg zijn in het leven, zonder echt verder te gaan. Onderweg zijn met je hoofd gebogen vol met zorgen van de afgelopen dag. Onderweg zijn geweest, terwijl je zoveel weer niet zag….

Er zijn dingen in ons leven, ze nemen ons zo in beslag dat we bepaalde dingen niet eens meer zien. Zou dit het ook geweest zijn op die weg naar Emmaus misschien? Hun ogen werden eerst gesloten gehouden staat er geschreven. Maar wie het verhaal kent weet dat dit niet zo is gebleven…

Hoe zit het met ons, zijn onze ogen al open gegaan? Zijn wij er al echt achter gekomen dat we er niet alleen voor staan? Wij kunnen ook nu soms zo blijven hangen in het ene en vergeten die belofte die ons is gegeven. We zijn dan zo druk bezig met onszelf dat er geen plaats is voor Hem in ons leven.

Onderweg zijn in het leven, neem nu even de tijd om te stoppen en kijk eens opzij…. Je zult ontdekken en tegen jezelf zeggen, al die tijd liep er ook Iemand naast mij… In Emmaus toen gingen pas de ogen open voor Hem toen Hij brak het brood… Wat moet er in ons leven gebeuren om het te zien, Hij leeft, Hij is niet dood…

We zijn allemaal onderweg in het leven maar nooit alleen op pad. Hij die alles in Zijn hand heeft, is steeds bij ons, Hij die ons eerst heeft liefgehad! Wij zijn allemaal onderweg in het leven… Maar is het zicht op het reisdoel op de eindbestemming al aan jou gegegeven?

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

Print your tickets