Column: Vanuit de herfst naar advent…

Vanuit de herfst naar advent..

De verschillende seizoenen laten ieder jaar weer zien hun eigen unieke gezicht. Zo spelen in de herfst de kleurrijke bladeren met het steeds korter durende daglicht. In de herfst verwonder ik mij steeds opnieuw over deze vele prachtige kleuren. En in dit moment van verwondering kon het zomaar ineens gebeuren. Vanaf een tak dwarrelde er een blaadje naar beneden. Het zweefde even op de wind om te landen op de grond en dit gebeurde niet zonder reden…

God heeft dit ooit zo bedacht en in de schepping neergelegd. Dat los zal moeten komen wat ooit was aangehecht. Ik raapte het blaadje op en mijn gedachten gingen op de loop. Ik dacht aan loslaten, korter wordende dagen, duisternis maar ook vooral aan licht en hoop. Een boom laat haar bladeren vallen om de winter te kunnen overleven. Deze weg van loslaten is echter ook aan ons gegeven.

Zo stond ik in het bos en zag de vele gevallen bladeren, ooit door de bomen met trots gedragen. Wat moet ik zelf nog loslaten begon ik mij ineens af te vragen. Ik keek naar boven en aan de kale tak bungelde nog één klein blaadje. Alsof het niet los kon laten hing het daar aan een dun gesponnen draadje. Waar kan dit symbool voor staan? Wat kan ik maar moeilijk laten gaan? Ik weet zeker dat er verschillende antwoorden gegeven kunnen worden door een ieder die dit leest. Maar weet dan dit, wij hoeven en kunnen dit loslaten niet alleen, Hij gaf ons een helper, Zijn Geest.

Geloven heeft volgens mij alles te maken met loslaten van de eigen ik, zoals een boom dit met haar bladeren doet. In vertrouwen overgeven aan Hem, Ik leef niet meer maar Hij leeft in mij dat is hoe het zijn moet. Loslaten kan dan soms heel moeilijk lijken in ons aardse leven. Maar leef vooral uit dankbaarheid, dat er vanuit Zijn Genade ons zoveel wordt gegeven. God heeft de wereld zo lief dat Hij zijn Zoon geeft. Iedereen die gelooft zal niet sterven maar mag weten dat hij het eeuwige leven heeft. In de kale koude winter zijn daar ineens de dagen van advent, dagen van uitzien naar het leven. We staan ieder jaar weer stil met kerst bij het rijke geschenk wat ons werd gegeven. De boom ontvangt nieuw leven, in het voorjaar loopt zij uit en wordt zij opnieuw bekleed. Wij ontvangen nieuw leven door wat het kindje uit de kribbe ook speciaal voor ons deed.

Zomaar wat gedachten bij een blaadje in de herfst zo vlak voor advent. Een gebed komt op mijn lippen, Dank U Vader dat U in mijn leven bent…

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

PS De prachtige foto is gemaakt door Harmke Kramer

Print your tickets