Column: Weet jij wat je zegt?

Weet jij wat je zegt?

Ineens was het daar, ooit door iemand in de geschiedenis eens bedacht. Zou diegene weet hebben gehad van die enorme aantrekkingskracht? Het lijkt misschien slechts een bundeling van drie woorden en zinnen zijn er toch zoveel. Maar deze woorden bevatten samen een soort gebed, een vervloekte wens, uitgesproken in haar geheel. Later zijn ze ook samengevoegd en de geschiedenis ingegaan als één vreselijk vervloekt woord. En ze lijkt helaas voor sommigen gewoon te zijn, het is alsof de samenleving haar ware betekenis niet meer hoort.

Het eerste woord, slechts drie letters zegt vandaag de dag voor velen niet meer zoveel. Maar het geeft volgens mij naam en uitdrukking aan alles in haar geheel. Het wordt ook vaak los op een verkeerde manier gebruikt en is als het ware één van Zijn namen. De Joden spreken Zijn naam niet uit, uit diepe eerbied en respect want in Hem komt immers alles tezamen. Hij staat aan het begin en aan het eind en Hij heeft alles in Zijn hand. Hij is zo oneindig groot, Hij is de Vader, Zoon en Heilige Geest, Hij houdt alles in stand. Daarom begrijp ik het niet en doet het mij veel pijn. Dat juist Zijn naam voor velen in onze maatschappij een stopwoord moet zijn.

Het tweede woord grijpt terug op lang vervlogen tijden uit onze taal. Dit ene woord als afkorting van verdoemenis’ verteld een heel beangstigend verhaal. Het staat echter haaks op dat wat God ons geven wil. Wees eens eerlijk stond jij al eens eerder werkelijk bij de betekenis van deze vloekte zin stil? Deze wens is namelijk juist niet wat Hij voor ogen heeft. Je mag namelijk weten dat het Zijn wens is dat Hij uit genade ook aan jou het leven geeft. Jezus heeft juist overwonnen dat waar deze bundeling van woorden totaal geen waarde aan hecht. Ik vraag me echt werkelijk af of men wel weet wat men met deze zin steeds zegt…

Het laatste woord maakt het heel persoonlijk, hoe het ook zij. Je roept iets over jezelf af door aan het eind te plaatsen het woordje ‘mij’. Ik geloof dat de Vader ieder gebed hoort. Zou je echt willen dat hij deze bede verhoort? De wens, de bede is niet voor de ander maar dus voor de eigen dikke ik. Dat is waarom ik van deze woorden steeds zo schrik. Of sprak je het gewoon uit omdat je het al zo vaak om je heen hebt gehoord? Weet dan dat er veel kracht schuilt in een uitgesproken woord!

Het eerste woord ‘God’ en het laatste woord ‘mij’ mag je wel laten staan. Maar zullen eens met het tweede woord aan de slag gaan? Vervang dit woord met iets wat Hij jou door het werk van Zijn Zoon wil geven. Plaats hier maar het woord ‘vergeef’ en het brengt in plaats van de verdoemenis, het eeuwige leven. ‘God vergeef mij’ is een bundeling van woorden, een gebed en ook een getuigenis. Hier mee geeft de spreker namelijk aan, van wie de vergeving te ontvangen is. Ik hoop dat dit van betekenis mag zijn voor degene die dit leest. Want ook speciaal voor jou is daar eens het ruwhouten kruis en het open graf geweest…

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

 

Print your tickets