De kerk zonder muren…

De kerk zonder muren…

Het is zondagochtend en in de verte hoor ik de klokken luiden van een kerk. Ver van het vertrouwde Urk doen die ook hier hun uitnodigende werk. Om eerlijk te zijn hadden we op zaterdag al even zoekend om ons heen gekeken. En op loopafstand was er een “soort van kerkje” te vinden, is toen gebleken. Een “soort van kerkje” klinkt u misschien wat oneerbiedig in de oren. Maar het leek in de eerste instantie dan ook niet veel meer dan een overkapping met daarnaast een toren. Later bleek het wel degelijk om een mooi compleet katholiek kerkgebouw te gaan. Het enige wat ontbrak dat waren de muren, voor de rest zat alles er op en aan!

De dienst was een mis en bovendien in het Italiaans, deze taal beheerst ik niet. Maar toch was er af en toe herkenning in een woord of in de melodie van een lied. Andere gebruiken, andere voorwerpen, andere mensen en alles in een andere taal. Maar toch dat ene wat ons samenbindt dat is het verhaal. Het is immers het verhaal van ons leven. Dat God ons in Zijn Woord, Zijn evangelie aan ons heeft gegeven. En terwijl de woorden van de voorganger aan mij voorbij leken te gaan. Zag ik ineens die ene oude vrouw zitten, geknield, daar links vooraan. Ze had tranen in haar ogen, de voor haar wel verstaanbare woorden kwamen bij haar binnen, ze keek even naar beneden en sloeg toen een kruis. Deze traditie staat zo ver van de mijne maar voor deze vrouw is het haar thuis. Nu kan ik gaan beginnen over onze verschillen en over al die dingen waar ik als protestant het niet mee eens zou zijn. Maar toen keek ik om me heen in die kerk zonder muren, die bewust zo was gebouwd en wat daar vanuit ging, dat maakte mij klein…

We kunnen altijd wel dingen vinden die tussen ons in staan en juist benoemen dat wat ons scheidt. En als ik dan in gedachten om me heen kijk, vraag ik mij stilletjes af, wordt het niet eens de hoogste tijd? De hoogste tijd om de verschillende muren van de kerken af te breken en om samen verder te gaan. Om aan de samenleving te laten zien waar we samen voor staan. Wat zou daar een getuigenis van uitgaan, samen verenigd onder het kruis. Er zijn, geloof ik, later ook geen muren bij ons thuis…

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

Print your tickets