IK is stilgezet…

IK is stilgezet…

Heel lang geleden ergens hier ver vandaan…. Of was het toch dichtbij in ons hedendaagse bestaan? Nou goed, eigenlijk doet dat er niet echt toe, het maakt niet veel uit voor het verhaal. Waar het werkelijk om gaat, ontdekt u hopelijk allemaal. Ik wil jullie namelijk het verhaal vertellen van iemand die ook ik helaas maar al te goed ken. Nee dit is niet mijn eigen verhaal, terwijl het eigenlijk best zo zou kunnen wezen, dat ik IK ben. Dit verhaal gaat over IK en ik denk dat u IK ook weleens voorbij hebt zien komen in uw leven. Daarom zou ik u willen vragen om het verhaal van IK uw volle aandacht te geven. Misschien leest het wat vreemd om er steeds IK staat geschreven. Maar vraag dan uzelf eens eerlijk af hoe vaak u dit wel niet tegenkomt in uw leven.

IK leeft namelijk het leven precies zoals het wil. Het bekijkt dan ook de wereld door de eigen aangemeten IK-bril. IK denkt in de eerste plaats vooral aan zichzelf maar dat is tegenwoordig normaal. IK is druk bezig met het schrijven van het eigen levensverhaal. Volgens IK is het leven maakbaar en IK moet eruit halen wat er in zit, iedere dag weer. IK is hierin heel overtuigd en houd dit zichzelf voor, elke keer. Het gaat IK heel goed af in het leven. IK is volop bezig met van alles op zich aan te halen en veel minder met geven. Anderen kijken op tegen IK en dat geeft IK een goed gevoel, maar slechts voor even. Want IK wil steeds meer, steeds hoger komen op de ladder van het leven…..

Maar IK is ineens van de één op de andere dag vastgelopen. Het begon op de dag dat er een virus de wereld was binnengeslopen. IK is stilgezet in het individualistische bestaan. IK moest in quarantaine en kon de eigen weg niet verder gaan. IK werd beperkt in de vrijheid waar IK steeds in heeft geleefd, zonder enig echt besef daarvan. IK kijkt voor het eerst echt naar zichzelf en ineens daar is het dan…. IK had dit bij zichzelf echt nooit verwacht. Het besef dat IK toch niet zo groot is, dan dat het eerst altijd dacht.

Voor het eerst was er ruimte in het leven van IK voor de ander, want IK bleek toch niet zo groot. IK hoorde via anderen, van de Ander, die zo anders was dan IK en dat Hij redding bood. IK dacht nog eerst, daar komt IK niet voor in aanmerking, IK zei toch altijd, IK kan wel alleen hoor. Maar toen kwam IK in aanraking met het woord genade, het kwam niet eerder in het leven van IK voor. IK brak voor het eerst in het leven. En IK besloot het leven aan de Ander te geven. IK zegt nu IK leeft niet meer maar Hij leeft in mij. Dit wilde ik met u delen want dit is precies wat een IK ooit zei.

De vraag, wie is IK interesseert u misschien nog wel het meest. Misschien is IK wel degene die dit nu leest… Voelt u zich nu ook zo klein in een wereld die is stil gezet? Zoek dan uw toevlucht bij die Ander (met hoofdletter) want Hij is de enige die redt!

Sjoerd Bakker Jongerenpastor GKU.

Print your tickets