Een hoopvolle toekomst

Afgelopen week las ik in mijn Bijbel. Ik ben net in het Oude Testament begonnen en ik las iets wat ik nog niet eerder had ontdekt. Genesis 28:8-9: ‘’En toen Ezau zag dat de dochters van Kanaän niet deugden, ging Ezau naar Ismaël en nam hij Machalath, de dochter van Ismaël, de zoon van Abraham, de zuster van Nebajoth, voor zich tot vrouw, naast zijn andere vrouwen.’’

Ezau had blijkbaar nog contact met zijn oom Ismaël. Ik was zelf in de veronderstelling dat we na het verhaal rond de wegzending van Hagar niets meer over hem horen in deBijbel. Maar zo zie je maar weer dat je iedere keer weer iets nieuws leert.

Dit zette mij aan het denken. Er is nog zoveel wat we niet weten en waar we gedurende het jaar achter gaan komen. Wat zal ik het komende jaar allemaal gaan leren uit de Bijbel? Maar als ik ieder jaar weer terugkijk op het jaar dat we hebbengehad, dan verbaas ik me steeds weer over wat er allemaal is gebeurd dat ik niet had voorzien. Soms is dat maar goed ook.

Wanneer ik daaraan denk, kan ik zoveel hoop halen uit het zien van hoe andere mensen met tegenslagen en verdriet omgaan. Dat ze ondanks alle ellende nog steeds met de vinger omhoog wijzen, terwijl ze in mijn ogen lager zijn gezonken dan Job.

Ik weet niet wat het komende jaar zal brengen. Ik weet zeker dat ik me daar dit jaar vast weer over ga verbazen. Maar als ik zie hoe God het afgelopen jaar bij mij en anderen is geweest, kan ik niet anders dan zeggen dat we een hoopvolle toekomst tegemoet gaan.

Ik wens jullie allemaal Gods zegen toe dit jaar.

Christel Bakker (28)