Getuigen van de dingen die men niet ziet

Deze keer staan we even stil bij Hebreeën 11:1-31. Want eigenlijk is dit een heel belangrijk stuk voor christenen vandaag de dag. Ik hoorde namelijk eens iemand zeggen, en ongetwijfeld hebben sommigen van jullie dit ook wel eens gehoord: ‘Dat sommige mensen tegenwoordig nog geloven in een sprookjesboek, dat is achterhaald en niet meer van deze tijd. We hebben nu immers de wetenschap en kunnen alles verklaren door de wetenschap. Ik snap dat God vroeger een antwoord was op de dingen die men niet kon verklaren’.

Dit is natuurlijk volstrekt onzin, maar de realiteit is dat veel mensen het hier wel mee eens zijn. Niet omdat ze weten dat God ‘echt niet bestaat’, maar omdat ze niet willen geloven dat straks alles voorbij zal zijn en Hij zal oordelen. De Heere vraagt juist van Zijn volgelingen dat we geloof moeten hebben en houden. Dit komt in de gehele Bijbel naar voren.

Als we verder lezen in Hebreeën 11 komen we hier aardig wat geloofshelden tegen. Een van de mooiste voorbeelden vind ik die van Noach. De wereld was toen zo verdorven en afgedwaald dat de Heere deze hartverscheurende dingen beredeneerde, namelijk dat Hij berouw had over het maken van de mens op de aarde. Maar er was een oude man die genade vond in de ogen van de Heere. Dit kwam omdat hij uit zijn geloof leefde.

Toch vraagt God aan Noach om een ark te bouwen. Laten we hier eens over nadenken: die Noach was de enige die nog geloofde, en nog moet hij een ark bouwen, waarom kan het niet anders? Via een makkelijkere weg? Die ark die hij moest bouwen zou zo verschrikkelijk veel inspanning, zweet en moeite gaan kosten. En dan ook nog die spotters die lachen om Noach zijn geloof! We weten allemaal hoe dit verhaal afloopt.

Zo hoort het ook in ons leven te zijn, dat als mensen zeggen: wie of waar is jouw God dan, is dit niet achterhaald, waar zijn de tastbare feiten? Dat wij met volle zekerheid in geloof mogen zeggen: hier in mijn hart, en daarboven is mijn toekomst!

Om af te sluiten wil ik ook de keerpunten hierover benoemen… Want het klinkt allemaal heel mooi en gemakkelijk. Maar dit kost ook zoals bij Noach veel strijd. We kunnen eigenlijk wel zeggen dat wij dit onmogelijk alleen kunnen. Laten wij daarom op zondag als gemeente samenkomen. Hier worden Zijn schatten nog aangeboden door de verkondiging van onze dominees. En dat we gezamenlijk mogen bidden: kom ons ongeloof te hulp.

Wat mogen we dan rijkelijk geloven dat Hij ons verhoort.

Christian Post (22)