Het goede…

‘’Want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees, niets goeds woont. Immers, het willen is er bij mij wel, maar het goede teweegbrengen, dat vind ik niet. Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik.’’ Romeinen 7:18-19

Met dit Bijbelgedeelte strijd ik al een tijdje. Is het daadwerkelijk zo dat wij als mensen niet in staat zijn tot enig goed?

Paulus’ woorden nodigen uit tot zelfonderzoek. Bewustwording begint wanneer we stoppen met onszelf mooier voor te doen dan we zijn. ‘In mijn vlees woont niets goeds’ is geen uitspraak van zelfhaat, maar juist van helder inzicht. Hij ontdekt dat goedheid niet vanzelf in zijn natuur zit. Dat besef is confronterend, maar ook bevrijdend als je erover nadenkt. Want zolang wij denken dat wij het allemaal helemaal zelf kunnen, blijven we falen en onszelf teleurstellen.

De strijd waar ik over sprak is geen bewijs van moeite binnen mijn geloof, maar van mijn menselijkheid. Alleen wie het goede liefheeft, merkt namelijk de pijn van het falen. Het willen is er wel en dat willen is in eerste instantie al een teken van Gods werk in ons hart. Bewustwording betekent in dat geval dan niet opgeven, maar juist erkennen: ik kan het niet alleen, maar heb hulp nodig. Niet morgen, maar vandaag. Niet eenmalig, maar dagelijks.

Volhouden in het geloof is daarom niet krampachtig proberen beter te worden. Het is telkens terugkeren. Telkens opnieuw kiezen om niet weg te lopen voor je eigen zwakheid, maar die zwakheid voor God neer te leggen. In die overgave groeit iets beters dan je eigen kracht: afhankelijkheid. En afhankelijkheid is geen zwakte, zoals ik zelf ook vaak heb gedacht, maar juist daar waar Gods genade zichtbaar en tastbaar wordt.

Misschien is de grootste overwinning niet dat we nooit meer zullen vallen, maar dat we blijven opstaan. Dat we leren zien waar onze grenzen liggen, en juist daar leren vertrouwen. Op die lange, moeilijke weg van eerlijkheid en overgave verandert God stap voor stap ons hart in een hart dat werkelijk goed wil doen – en dat ook steeds meer kan.

Joël Brouwer (25)