Hanna stond deze keer centraal in les 6 van Voetstappen. We leren haar kennen als een vrouw die al veel verdriet met zich meedroeg, vanwege haar kinderloosheid. Daar bovenop werd ze hier ook nog mee gepest door de andere vrouw van haar man. Pesten heeft meestal te maken met dingen waar je zelf niets aan kan doen. Sommige mensen voelen zich beter dan de ander en behandelen de ander als minderwaardig. Uiterlijk, afkomst, geloof kunnen hierbij een rol spelen. We hebben echter allemaal dezelfde Schepper, hoe kan het dan toch bestaan dat de ene mens denkt beter te zijn dan de ander? Voor God zijn we allemaal gelijk.

Met haar verdriet ging Hanna naar het huis van God, waar ze huilend bad. Dit mogen we dan ook van Hanna leren, om ook met ons verdriet ook naar de Heere God toe te gaan. Zij stortte haar hart uit bij de Heere, dit mogen wij ook doen. De vraag werd dan ook aan de jongeren gesteld wanneer zij zo voor het laatst naar Heere zijn toegegaan in gebed.

Hanna beloofde God, dat als haar kinderwens vervuld zou worden, als zij een zoon zou krijgen, dat zij hem weer terug zou geven aan God. Dat hij God zou dienen met zijn hele leven. Een bijzondere belofte, maar belofte maakt schuld. Wij kunnen God ook zomaar iets beloven in onze gebeden maar hoe vaak zijn we die beloften vervolgens niet nagekomen? Wij mogen weten dat God een genadig God is, dat er bij Hem vergeving is en dat Hij wel doet wat Hij belooft. Zijn belofte heeft ook alles te maken met schuld. Onze schuld! Want Hij beloofde en gaf Zijn Zoon voor onze schuld…

Ga naar God toe en verwacht alles van Hem, geef Hem jouw leven! Dan mogen de woorden Eli, ook woorden voor ons zijn: Ga heen in vrede, en de God van Israël zal u geven wat u van Hem gebeden hebt…